Micah · Clementine Vulgate

Micah 1: Judgment on Samaria and Jerusalem

God comes to judge Samaria for its idols, and Micah mourns as disaster reaches the gate of Jerusalem.

Micah

Micah was a prophet from Moresheth, a small town in the Judean countryside, and a contemporary of Isaiah in the late 8th century BC. He attacks landowners who 'covet fields, and take them by violence', judges who take bribes and prophets who preach peace for a meal, and he dares to predict that Jerusalem 'shall be plowed as a field'. Then come visions of hope: nations beating their swords into plowshares, every man under his vine and fig tree, and a ruler to come from little Bethlehem, a verse Matthew's Gospel quotes about Jesus' birth. Its best-known line sums up much of the prophets: 'what doth the Lord require of thee, but to do justly, and to love mercy, and to walk humbly with thy God?'

1Verbum Domini, quod factum est ad Michæam Morasthiten, in diebus Joathan, Achaz, et Ezechiæ, regum Juda, quod vidit super Samariam et Jerusalem. 2Audite, populi omnes, et attendat terra, et plenitudo ejus: et sit Dominus Deus vobis in testem, Dominus de templo sancto suo. 3Quia ecce Dominus egredietur de loco suo, et descendet, et calcabit super excelsa terræ. 4Et consumentur montes subtus eum, et valles scindentur sicut cera a facie ignis, et sicut aquæ quæ decurrunt in præceps. 5In scelere Jacob omne istud, et in peccatis domus Israël. Quod scelus Jacob? nonne Samaria? et quæ excelsa Judæ? nonne Jerusalem? 6Et ponam Samariam quasi acervum lapidum in agro, cum plantatur vinea; et detraham in vallem lapides ejus, et fundamenta ejus revelabo. 7Et omnia sculptilia ejus concidentur, et omnes mercedes ejus comburentur igne, et omnia idola ejus ponam in perditionem, quia de mercedibus meretricis congregata sunt, et usque ad mercedem meretricis revertentur. 8Super hoc plangam, et ululabo; vadam spoliatus, et nudus; faciam planctum velut draconum, et luctum quasi struthionum: 9quia desperata est plaga ejus, quia venit usque ad Judam; tetigit portam populi mei usque ad Jerusalem. 10In Geth nolite annuntiare; lacrimis ne ploretis; in domo pulveris pulvere vos conspergite. 11Et transite vobis, habitatio pulchra, confusa ignominia: non est egressa quæ habitat in exitu: planctum domus vicina accipiet ex vobis, quæ stetit sibimet. 12Quia infirmata est in bonum, quæ habitat in amaritudinibus; quia descendit malum a Domino in portam Jerusalem. 13Tumultus quadrigæ stuporis habitanti Lachis: principium peccati est filiæ Sion, quia in te inventa sunt scelera Israël. 14Propterea dabit emissarios super hæreditatem Geth, domus mendacii in deceptionem regibus Israël. 15Adhuc hæredem adducam tibi quæ habitas in Maresa; usque ad Odollam veniet gloria Israël. 16Decalvare, et tondere super filios deliciarum tuarum; dilata calvitium tuum sicut aquila, quoniam captivi ducti sunt ex te.