Nahum · Clementine Vulgate

Nahum 1: God’s Vengeance on Nineveh

Jealous, avenging, slow to anger and mighty, God will destroy Nineveh and bring good news to Judah.

Nahum

Nineveh, capital of the Assyrian empire, had destroyed the northern kingdom of Israel and terrorized the region for over a century; Nahum is a single, fierce poem of triumph over its fall. It opens with God as an avenging storm, then switches to a vivid scene of the city's capture: chariots 'like torches' raging in the streets, shields reddened, the river gates thrown open, silver and gold plundered. 'Woe to the bloody city! it is all full of lies and robbery.' Nineveh fell to the Babylonians and Medes in 612 BC. Of Nahum we know only that he was an 'Elkoshite', from a village no longer identified. Read beside Jonah, in which Nineveh repents and is spared, it shows the other side of the same city.

1Onus Ninive. Liber visionis Nahum Elcesæi. 2Deus æmulator, et ulciscens Dominus: ulciscens Dominus, et habens furorem: ulciscens Dominus in hostes suos, et irascens ipse inimicis suis. 3Dominus patiens, et magnus fortitudine, et mundans non faciet innocentem. Dominus in tempestate et turbine viæ ejus, et nebulæ pulvis pedum ejus. 4Increpans mare, et exsiccans illud, et omnia flumina ad desertum deducens. Infirmatus est Basan et Carmelus, et flos Libani elanguit. 5Montes commoti sunt ab eo, et colles desolati sunt: et contremuit terra a facie ejus, et orbis, et omnes habitantes in eo. 6Ante faciem indignationis ejus quis stabit? et quis resistet in ira furoris ejus? Indignatio ejus effusa est ut ignis, et petræ dissolutæ sunt ab eo. 7Bonus Dominus, et confortans in die tribulationis, et sciens sperantes in se. 8Et in diluvio prætereunte consummationem faciet loci ejus, et inimicos ejus persequentur tenebræ. 9Quid cogitatis contra Dominum? Consummationem ipse faciet: non consurget duplex tribulatio, 10quia sicut spinæ se invicem complectuntur, sic convivium eorum pariter potantium; consumentur quasi stipula ariditate plena. 11Ex te exibit cogitans contra Dominum malitiam, mente pertractans prævaricationem. 12Hæc dicit Dominus: Si perfecti fuerint, et ita plures, sic quoque attondentur, et pertransibit: afflixi te, et non affligam te ultra. 13Et nunc conteram virgam ejus de dorso tuo, et vincula tua disrumpam. 14Et præcipiet super te Dominus; non seminabitur ex nomine tuo amplius: de domo Dei tui interficiam sculptile, et conflatile; ponam sepulchrum tuum, quia inhonoratus es. 15Ecce super montes pedes evangelizantis, et annuntiantis pacem. Celebra, Juda, festivitates tuas, et redde vota tua, quia non adjiciet ultra ut pertranseat in te Belial: universus interiit.