Titus · Clementine Vulgate
Paul tells Titus to appoint qualified elders in every town on Crete and to rebuke false teachers.
Titus is a short letter of instructions to Titus, a Greek co-worker of Paul, who has been left on the island of Crete to set the young churches in order. He is to appoint elders in every city, men who are 'blameless… not given to wine', and to silence troublemakers who teach 'for filthy lucre's sake'. In one memorable aside the letter quotes a Cretan poet against his own people: 'The Cretians are alway liars, evil beasts, slow bellies.' It goes on to advise older men and women, young men and slaves, and grounds it all in 'the kindness and love of God our Savior', who saves 'Not by works of righteousness which we have done, but according to his mercy'. Like the letters to Timothy, it was written by St. Paul.
1Paulus servus Dei, Apostolus autem Jesu Christi secundum fidem electorum Dei, et agnitionem veritatis, quæ secundum pietatem est 2in spem vitæ æternæ, quam promisit qui non mentitur, Deus, ante tempora sæcularia: 3manifestavit autem temporibus suis verbum suum in prædicatione, quæ credita est mihi secundum præceptum Salvatoris nostri Dei: 4Tito dilecto filio secundum communem fidem, gratia, et pax a Deo Patre, et Christo Jesu Salvatore nostro. 5Hujus rei gratia reliqui te Cretæ, ut ea quæ desunt, corrigas, et constituas per civitates presbyteros, sicut et ego disposui tibi, 6si quis sine crimine est, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accusatione luxuriæ, aut non subditos. 7Oportet enim episcopum sine crimine esse, sicut Dei dispensatorem: non superbum, non iracundum, non vinolentum, non percussorem, non turpis lucri cupidum: 8sed hospitalem, benignum, sobrium, justum, sanctum, continentem, 9amplectentem eum, qui secundum doctrinam est, fidelem sermonem: ut potens sit exhortari in doctrina sana, et eos qui contradicunt, arguere. 10Sunt enim multi etiam inobedientes, vaniloqui, et seductores: maxime qui de circumcisione sunt: 11quos oportet redargui: qui universas domos subvertunt, docentes quæ non oportet, turpis lucri gratia. 12Dixit quidam ex illis, proprius ipsorum propheta: Cretenses semper mendaces, malæ bestiæ, ventres pigri. 13Testimonium hoc verum est. Quam ob causam increpa illos dure, ut sani sint in fide, 14non intendentes judaicis fabulis, et mandatis hominum, aversantium se a veritate. 15Omnia munda mundis: coinquinatis autem et infidelibus, nihil est mundum, sed inquinatæ sunt eorum et mens et conscientia. 16Confitentur se nosse Deum, factis autem negant: cum sint abominati, et incredibiles, et ad omne opus bonum reprobi.