Jonah · Clementine Vulgate

Jonah 1: Jonah Flees from God

Jonah flees God’s call to Nineveh; thrown overboard in a storm, he is swallowed by a great fish.

Jonah

Jonah is a story about a prophet rather than a book of prophecies, and it reads like a parable with a twist. God tells Jonah to go and preach against Nineveh, the great city of Assyria, Israel's brutal enemy; Jonah boards a ship sailing the other way. A storm breaks, the sailors throw him overboard, and 'a great fish' swallows him for three days and three nights (Jesus later points to this as a sign). Spat out on dry land, Jonah preaches, and to his disgust the whole city repents, down to its cattle, and God spares it. The book ends with Jonah sulking under a withered plant while God asks, 'should not I spare Nineveh?' A prophet Jonah son of Amittai appears in 2 Kings 14. The whale, as tradition calls the fish, was a favorite of early Christian catacomb painters.

1Et factum est verbum Domini ad Jonam, filium Amathi, dicens: 2Surge, et vade in Niniven, civitatem grandem, et prædica in ea, quia ascendit malitia ejus coram me. 3Et surrexit Jonas, ut fugeret in Tharsis a facie Domini, et descendit in Joppen: et invenit navem euntem in Tharsis, et dedit naulum ejus, et descendit in eam ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini. 4Dominus autem misit ventum magnum in mare: et facta est tempestas magna in mari, et navis periclitabatur conteri. 5Et timuerunt nautæ, et clamaverunt viri ad deum suum, et miserunt vasa quæ erant in navi, in mare, ut alleviaretur ab eis; et Jonas descendit ad interiora navis, et dormiebat sopore gravi. 6Et accessit ad eum gubernator, et dixit ei: Quid tu sopore deprimeris? surge, invoca Deum tuum, si forte recogitet Deus de nobis, et non pereamus. 7Et dixit vir ad collegam suum: Venite et mittamus sortes, et sciamus quare hoc malum sit nobis. Et miserunt sortes, et cecidit sors super Jonam. 8Et dixerunt ad eum: Indica nobis cujus causa malum istud sit nobis: quod est opus tuum? quæ terra tua, et quo vadis? vel ex quo populo es tu? 9Et dixit ad eos: Hebræus ego sum, et Dominum Deum cæli ego timeo, qui fecit mare et aridam. 10Et timuerunt viri timore magno, et dixerunt ad eum: Quid hoc fecisti? cognoverunt enim viri quod a facie Domini fugeret, quia indicaverat eis. 11Et dixerunt ad eum: Quid faciemus tibi, et cessabit mare a nobis? quia mare ibat, et intumescebat. 12Et dixit ad eos: Tollite me, et mittite in mare, et cessabit mare a vobis: scio enim ego quoniam propter me tempestas hæc grandis venit super vos. 13Et remigabant viri ut reverterentur ad aridam, et non valebant, quia mare ibat, et intumescebat super eos. 14Et clamaverunt ad Dominum, et dixerunt: Quæsumus, Domine, ne pereamus in anima viri istius, et ne des super nos sanguinem innocentem: quia tu, Domine, sicut voluisti, fecisti. 15Et tulerunt Jonam, et miserunt in mare: et stetit mare a fervore suo.

Jonah at Sea, Albert Pinkham Ryder, ca. 1885-1895
Jonah at Sea, Albert Pinkham Ryder, ca. 1885-1895

16Et timuerunt viri timore magno Dominum: et immolaverunt hostias Domino, et voverunt vota.